Age of History 3 - Recenzja
Age of History 3 (AoH3), trzecia odsłona kultowej serii gier strategicznych autorstwa polskiego dewelopera Łukasza Jakowskiego, zadebiutowała na platformie Steam 23 października 2024 roku, budząc spore emocje wśród fanów gatunku.
Jako zaprawiony w bojach fan strategii typu grand strategy, od lat bacznie obserwuję ewolucję tej serii. Z pełnym przekonaniem mogę stwierdzić: AoH3 to nie jest zwykła kontynuacja. Twórcy wprowadzili mnóstwo istotnych nowości i usprawnień, które mają realną szansę przyciągnąć zarówno lojalnych weteranów poprzednich części, jak i tych, którzy dopiero szukają głębokich, strategicznych wyzwań.
W tej recenzji zagłębimy się w sedno gry – rozłożymy na czynniki pierwsze jej fundamenty, przyjrzymy się innowacjom, a także sprawdzimy, jak AoH3 wypada na tle dzisiejszych hitów strategicznych. Zobaczymy, co naprawdę wyróżnia ten tytuł i czy jest w stanie sprostać wysokim oczekiwaniom najbardziej wymagających graczy
Spis treści
Age of History 3 - Recenzja
Różnorodność scenariuszy historycznych
Nowe podejście do rozgrywki - Bitwy w czasie rzeczywistym
Zarządzanie imperium w skali mikro i makro
Budowane struktury i rozwój technologiczny
Oprawa graficzna i wymagania sprzętowe
Różnorodność scenariuszy historycznych
Jednym z największych atutów AoH3 jest imponująca różnorodność scenariuszy początkowych, które z pewnością zadowolą każdego historycznego purystę. Do dyspozycji graczy oddano takie epoki jak:
Możliwość wyboru dowolnego państwa istniejącego w danej erze – od maleńkich księstw po dominujące imperia – sprawia, że każda rozgrywka to unikalna piaskownica taktyczna. Spędziłem wiele godzin na eksplorowaniu różnych opcji, od próby przetrwania jako pomniejsze państwo w burzliwych czasach Napoleona, po budowanie technologicznej potęgi we współczesności.
Taka głębia wyboru gwarantuje niezliczone godziny zabawy i niepowtarzalne wyzwania, co jest cechą wyróżniającą dobrej strategii
Age of History 3 - Recenzja
Nowe podejście do rozgrywki - Bitwy w czasie rzeczywistym
Kluczową, i dla wielu, rewolucyjną zmianą w AoH3 jest przejście z rozgrywki turowej na czas rzeczywisty. Ta decyzja znacząco wpływa na dynamikę gry, czyniąc ją bardziej intensywną i wymagającą ciągłego monitorowania sytuacji na mapie. Jako gracz przyzwyczajony do turówek, początkowo podchodziłem do tego z rezerwą, ale po kilkudziesięciu godzinach mogę stwierdzić, że ta zmiana wprowadza nowy poziom zaangażowania.
System toczenia bitew również doczekał się interesującego usprawnienia, pozwalając na podział armii na dwie linie frontu:
- Pierwsza linia składa się z jednostek przeznaczonych do bezpośredniego starcia, absorbujących obrażenia i inicjujących atak.
- Druga linia wspiera je atakami dystansowymi, co jest kluczowe dla efektywnego wykorzystania manewrów.
Ten układ wymaga od gracza przemyślanej strategii rozmieszczenia sił i zarządzania siłą roboczą (manpower). Co więcej, rozwój technologiczny, od rycerzy i kawalerii, po nowoczesne czołgi i drony, zapewnia stały progres i różnorodność w planowaniu kampanii wojennych, co doceni każdy weteran gier wojennych.
Zarządzanie imperium w skali mikro i makro
W Age of History 3 sukces nie zależy wyłącznie od podbojów. Gracz musi skrupulatnie dbać o wiele aspektów funkcjonowania swojego imperium. Najważniejsze z nich to:
- Gospodarka: Zarządzanie budżetem, dochodami i wydatkami.
- Badania technologiczne: Klucz do odblokowywania nowych jednostek i usprawnień.
- Kwestie religijne i ustawodawcze: Wpływające na stabilność wewnętrzną i zadowolenie obywateli.
Umiejętne zarządzanie zasobami jest absolutnie niezbędne. Moje doświadczenie pokazuje, że ustawienie priorytetów wydatków, szczególnie na wojsko w czasie wojny, a na badania w czasie pokoju, jest kluczowe. Zwiększone finansowanie badań pozwala nie tylko na odblokowanie potężniejszych technologii, ale także na poprawę ściągalności podatków i obniżenie kosztów utrzymania armii.
Znalezienie równowagi między tymi wszystkimi aspektami to prawdziwa sztuka, a gra świetnie oddaje złożoność prowadzenia państwa.
Interfejs użytkownika
Interfejs gry jest dość rozbudowany i, choć dostarcza bogactwa informacji (nazwa państwa, liczba prowincji, siła ekonomiczna), może być początkowo przytłaczający dla nowych graczy. Osobiście poświęciłem trochę czasu, aby w pełni opanować jego niuanse, zwłaszcza tabelę przychodów i wydatków oraz suwak podatków, których odpowiednie ustawienie ma kluczowe znaczenie dla stabilności finansowej imperium. Jest to krzywa uczenia się, ale wysiłek się opłaca.
Dyplomacja odgrywa w AoH3 istotną rolę, pozwalając graczom na tworzenie sojuszy oraz prowadzenie negocjacji z innymi państwami. Kluczowym elementem jest relacja, która musi być powyżej +50, aby zawrzeć sojusz.
Sojusze mogą prowadzić do stworzenia unii politycznej lub militarnej, co otwiera nowe możliwości strategiczne. Dodatkowo, gra oferuje mechaniki takie jak prowadzenie wojen handlowych czy negocjacje pokojowe między nacjami. W mojej ocenie, zaawansowane opcje dyplomatyczne są równie ważne, a czasem nawet ważniejsze, niż militarne podboje, pozwalając na budowanie potęgi bez konieczności przelewu krwi.
Budowane struktury i rozwój technologiczny
Możliwość budowania różnorodnych struktur, takich jak uniwersytety czy porty, z ich wieloma poziomami rozwoju, jest fundamentem rozwoju imperium. Kluczowym aspektem, który często jest niedoceniany przez początkujących, jest asymilacja podbitych ziem. Ignorowanie tego aspektu nieuchronnie prowadzi do niezadowolenia ludności i proklamacji niepodległości przez zbuntowane prowincje.
Gra oferuje dziesiątki różnych budynków (w zależności od ery), co daje ogromną swobodę w kształtowaniu infrastruktury.
Rozwój technologiczny w AoH3, realizowany poprzez drzewo technologiczne, pozwala na budowę lepszych budynków oraz jednostek militarnych. Inwestycje te są niezbędne dla utrzymania przewagi nad przeciwnikami i zapewnienia stabilności wewnętrznej kraju. Zbalansowane inwestowanie w technologię to esencja długoterminowego sukcesu w tej grze.